Τι είναι το σβήσιμο μιας σβάστικας μπροστά στο γράψιμό της;

Η ιστορία της ανθρωπότητας φαίνεται να δίνει διαφορετική απάντηση στο παραφρασμένο ερώτημα που ο Μπρεχτ είχε κάνει για την ίδρυση και τη ληστεία μίας τράπεζας. Διαφορετική, δηλαδή, από αυτή που δίνουν τις τελευταίες μέρες οι διωκτικές αρχές που συνέλαβαν την Τετάρτη 51 αντιφασίστες και αντιφασίστριες στη Θεσσαλονίκη, ξυλοκοπώντας άγρια πολλούς και πολλές από αυτούς.

Το μεγάλο τους «έγκλημα» ήταν το ότι έσβησαν κέλτικους και αγκυλωτούς σταυρούς αλλά και εθνικιστικά και ρατσιστικά συνθήματα μίσους που εμφανίστηκαν στην περιοχή του Λευκού Πύργου την προηγούμενη εβδομάδα. Έχει μάλλον ιδιαίτερη σημασία να αναφέρουμε πως τα συνθήματα και τα σύμβολα μίσους γράφτηκαν κατά τη διάρκεια συγκεντρώσεων την ημέρα εγκαινίων του Helexpo Thessaloniki Forum που διοργάνωσε ο Η. Κασιδιάρης και αρνητές της χρήσης μάσκας και της ύπαρξης του Covid 19, στο άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου και στο Λευκό Πύργο αντίστοιχα.

Ήταν την ίδια ημέρα που οι διαδηλώσεις των εργατικών σωματείων και των φοιτητικών συλλόγων, των συλλογικοτήτων και των οργανώσεων της αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου διαδήλωναν παρουσία δεκάδων διμοιριών των ΜΑΤ, της ομάδας Δράση αλλά και αστυνομικών με πολιτικά και σακίδια, σε σημείο που οι διαδηλωτές δεν είχαν ούτε καν χώρο να μοιράσουν τα κείμενά τους στα πεζοδρόμια στους περαστικούς. Την ίδια μέρα, 200 μέτρα μακριά, ακροδεξιοί ανενόχλητοι μπορούσαν να γεμίσουν όλη την παραλιακή με το φασιστικό τους μίσος.

Ο δε Δήμος Θεσσαλονίκης, που σε άλλες περιπτώσεις (όπως για παράδειγμα στο τειχάκι δίπλα στην Καμάρα) «εξαφανίζει» άμεσα οποιαδήποτε μορφή πολιτικής έκφρασης αναστατώνει την καθώς πρέπει εικόνα του ιστορικού κέντρου, δεν πρόλαβε τις επόμενες πέντε ημέρες να στείλει κάποιο συνεργείο για να καθαρίσει ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της πόλης από αυτές τις ασχήμιες (να σημειωθεί οτι τα σημεία που γράφτηκαν τα φασιστικά συνθήματα απέχουν μόλις δύο λεπτά από το δημαρχείο). Και όλα αυτά σε μία πόλη, οι κάτοικοι της οποίας και ιδιαίτερα οι Εβραίοι, πέρασαν στο παρελθόν όσα όλοι πλέον γνωρίζουμε στη ναζιστική κατοχή αλλά και από φασιστικές ομάδες που έδρασαν πριν και μετά από αυτή (από τη 3Ε ως τους Γκοτζαμάνηδες, κι από τους Χρυσαυγίτες ως τους φασίστες που πυρπολούσαν καταλήψεις, κυνηγούσαν μετανάστες, ομοφυλόφιλους και εμφανισιακά διαφορετικούς στα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό).

Έτσι λοιπόν, δύο ημέρες πριν την επέτειο για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, μόνο «υγιές» θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ότι 51 νέοι άνθρωποι βγήκαν για να καθαρίσουν την πόλη, η οποία εδώ και αιώνες παλεύει ανάμεσα στους δύο κόσμους που συνυπάρχουν σε αυτή. Πόλη πολυπολιτισμική, πόλη συνύπαρξης τόσων εθνοτήτων και θρησκειών, πόλη αλληλεγγύης και αγώνων από τη μία και πόλη μίσους, εκκαθαρίσεων, ταγμάτων εφόδου, φασιστικής και παρακρατικής βίας από την άλλη.

Ενδιαφέρον, την ίδια στιγμή, είχε και το αναβαθμισμένο κατηγορητήριο των συλληφθέντων: διατάραξη κοινής ειρήνης, σωματική βλάβη σε βάρος αστυνομικού, απείθεια, φθορά ξένης ιδιοκτησίας, παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων και δημοσίων συναθροίσεων καθώς και για παράβαση του νόμου περί αρχαιοτήτων. Τελικά, η τελευταία αναβαθμίστηκε σε «φθορά μνημείου υψηλής αξίας», κατηγορία σε βαθμό κακουργήματος, καθώς μνημείο θεωρήθηκε όλη η περιοχή γύρω από το Λευκό Πύργο. Αυτό βέβαια δεν ισχύει αλλά ακόμη και αν ίσχυε θα έπρεπε να αφορά όχι μόνο την αναγραφή αντιφασιστικών συνθημάτων αλλά και των φασιστικών και μάλιστα αρκετές μέρες νωρίτερα.

Εχθές, την ίδια ώρα που 3000 άνθρωποι διαδήλωναν στους δρόμους της Θεσσαλονίκης ενάντια στο φασισμό, απελευθερώθηκαν οι πρώτοι 38 συλληφθέντες με τον περιοριστικό όρο της παρουσίας στο Α.Τ. της περιοχής τους μία φορά το μήνα και σήμερα από τις 09.00 οδηγούνται στον ανακριτή οι υπόλοιποι 13, που έμειναν 5 ημέρες κρατούμενοι με ό,τι αυτό συνεπάγεται (ψυχολογικό και οικονομικό κόστος).

Δε χρειάζεται κάποιος να είναι πολιτικά οργανωμένος ή ευαισθητοποιημένος για να κατανοήσει τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω αλλά και ποιο είναι τελικά το μήνυμα της κυβέρνησης για την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, μόλις 20 μέρες πριν την απόφαση της έδρας, με την εισαγγελική πρόταση να κρίνει πως η Χρυσή Αυγή δεν είναι εγκληματική οργάνωση.

Οι εκατοντάδες όμως που πέρασαν αυτές τις ημέρες από τα δικαστήρια, οι πολλές χιλιάδες που διαδήλωσαν ενάντια στο φασισμό την Παρασκευή και οι χιλιάδες που θα βρεθούν στο εφετείο την ημέρα της απόφασης της δίκης της Χρυσής Αυγής αποτελούν ό,τι πιο φωτεινό έχει να επιδείξει η –ομολογουμένως- σκοτεινή εποχή μας.

Η αλληλεγγύη στους 51 συλληφθέντες και συλληφθείσες και η κατάρρευση του κατηγορητηρίου στην επερχόμενη δίκη, θα είναι ένας ακόμα σταθμός στον αγώνα για μία πόλη αλλά και έναν κόσμο που να χωράει όλους τους κόσμους.

Δημήτρης Ρόκκος