Το " Χρονικό μιας καταστροφής", στις αίθουσες

Μια ταινία της Χρύσας Τζελέπη και του Ακη Κερσανίδη

Του Βασίλη Κεχαγιά

Στο Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ του περασμένου Μαρτίου προβλήθηκε η ταινία " Το χρονικό μιας καταστροφής", της Χρύσας Τζελέπη και του Ακη Κερσανίδη, σαν κινηματογραφική συντήρηση μιας μνήμης, τόσο διπλανής τοπικά, τόσο " μακρινής", ακόμη και για τους Θεσσαλονικείς. Το ολοκαύτωμα του Χορτιάτη, στις 2 Σεπτέμβρη του '44, είναι μιά σημαία αιμάτινη την οποία θα όφειλε να κραδαίνει η αντιφασιστική μνήμη, δίπλα στις πασίγνωστες περιπτώσεις των Καλαβρύτων και του Διστόμου. Ισως για το λόγο αυτό το ντοκιμαντέρ προκάλεσε αρκετές συζητήσεις, όχι μόνο για τις αισθητικές αρετές του, αλλά και γιά την ακρίβεια - ή μη- των αφηγήσεων του.

Οι κινηματογραφόφιλοι, λοιπόν, θα έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν προσωπική άποψη, καθώς το " Χρονικό μιάς καταστροφής" θα προβληθεί σήμερα Σάββατο και αύριο Κυριακή στην αίθουσα Παύλος Ζάννας, στο "Ολύμπιον" ( 18:00), όπως και την Τετάρτη στο Μουσείο Κινηματογράφου. Ετσι θα διαπιστώσουν ιδίοις όμμασιν το πλέξιμο της αφήγησης , με τη συνύφανση της ατομικής εμπειρίας και της ιστορικής καταγραφής. Η πρώτη, ζεστή και συγκινητική, η δεύτερη σαφώς " ανατομική", αλληλοσυμπληρώνονται, με τελικό εξαγόμενο τη διαμόρφωση μιας πλήρους εικόνας. Η εικόνα, έτσι κι αλλιώς, αποκτά την απαιτούμενη δύναμη, χάρη στην έξοχη διεύθυνση φωτογραφίας και στην ευφυή μουσική της επένδυση.

Με την πληρότητα του αφηγηματικού χάρτη ανά χείρας, οι σκηνοθέτες κινούνται ανάμεσα στις κακοτοπιές της Ιστορίας, όπως αυτή κινήθηκε κάποτε στις δύσβατες χορτιατινές πλαγιές. Εκεί όπου Γερμανοί και δωσίλογοι κατάφεραν να σκορπίσουν θάνατο, στην υπηρεσία του φασισμού, τα στόματα, ωστόσο, δεν έκλεισαν. Μιλάνε σήμερα μπροστά στην κάμερα και με τον τρόπο τους νουθετούν και παραδειγματίζουν.