Gravity, ή όταν το 3D Γίνεται Εμπειρία

Σινεμά

Το 3D είναι αναπόσπαστο μέρος της κινηματογραφικής εμπειρίας και το μέλλον της ίδιας της βιομηχανίας του θεάματος της έβδομης τέχνης. Πρόσφατες ταινίες όπως το Avatar, το Hugo και το Life of Pi μαρτυρούν τη μεγάλη εξέλιξη που έχει επέλθει στον συγκεκριμένο τομέα μέσα από τις φαντασμαγορικές τους εικόνες. Μία φετινή ταινία, που ανήκει στην προαναφερθείσα κατηγορία καινοτόμων τρισδιάστατων ταινιών και αυτή την περίοδο προβάλλεται και στις ελληνικές αίθουσες, είναι το Gravity το οποίο πραγματεύεται την προσπάθεια της Dr. Ryan Stone (Sandra Bullock) να επιστρέψει από το διάστημα, όπου και έχει εγκλωβιστεί έπειτα από ένα ατύχημα που συνέβη στο πλήρωμα της διαστημικής αποστολής που συμμετείχε.

Ο James Cameron, σκηνοθέτης ταινιών όπως των Avatar και Aliens, αναφέρει χαρακτηριστικά στο Variety ότι «νομίζω ότι είναι η καλύτερη φωτογραφία διαστήματος όλων των εποχών, νομίζω ότι είναι η καλύτερη διαστημική ταινία όλων των εποχών και είναι μία ταινία που περίμενα εναγωνίως να δω για πάρα πολύ καιρό.» Αυτά τα λόγια προέρχονται από έναν γνώστη του είδους της επιστημονικής φαντασίας και όπως είναι λογικό, αντιπροσωπεύουν την ίδια την πραγματικότητα.

Το Gravity, μέσω της σκηνοθεσίας του Alfonso Cuarón, καταφέρνει να μαγνητίσει το κοινό και παράλληλα να μεταδώσει με αριστουργηματικό τρόπο όλα τα συναισθήματα της πρωταγωνίστριας στους θεατές. Βέβαια, αυτό που κάνει την ταινία να ξεχωρίζει είναι η μοναδική της αφήγηση που, αν και στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας υπάρχει μόνο ένας χαρακτήρας, καταφέρνει να μην κουράσει το κοινό, αλλά να το έχει σε εγρήγορση μέσω της αγωνίας που δημιουργεί η εξέλιξή της. Φυσικά, όλα αυτά αποδίδονται σε τρεις διαστάσεις, κάτι που κάνει την ταινία να αποτελεί μοναδική εμπειρία παρακολούθησης σε κινηματογραφική αίθουσα.

 

Πετρίδης Σωτήρης

Υποψήφιος Διδάκτορας

Τμήματος Κινηματογράφου, ΑΠΘ