Μία ταινία από την Ινδία είναι η σημερινή μας επιλογή. Πρόκειται για το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Ρίτες Μπάτρα που ξεκίνησε τη διαδρομή της από τις Κάννες το 2013 και κυκλοφόρησε στις ελληνικές αίθουσες με τίτλο "Παραδόσεις Αγάπης"  . Μία ευαίσθητη επιλογή, ικανή να συγκινήσει τους ρομαντικούς του σινεμά. Καθαρά φεστιβαλική ταινία απ’ αυτές που μένουν στην μνήμη και τις σκεφτόμαστε για καιρό. Μουμπάι (πρώην Βομβάη) η πρωτεύουσα της Ινδίας. Δε θα δούμε την εικόνα τη φτώχειας όπως στις Μηχανές του Ραχούλ Τζέιν, αλλά μία τρυφερή σχέση αγάπης και κατανόησης, που αναπτύσσεται εντελώς τυχαία μεταξύ δύο αγνώστων. 

Την αναφορά μας στον Άρη Χατζηστεφάνου (υπογράφει το σενάριο) την ξεκινήσαμε πέρυσι με το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ "Make the economy scream" για την πολύπαθη Βενεζουέλα, το οποίο προβλήθηκε στο 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Επιστρέφουμε σήμερα με το "Fascism inc" που επίσης ήρθε στην πόλη τον Μάρτιο του 2015 και τη 17η διοργάνωση. Μία εξαιρετική δουλειά που διατέθηκε δωρεάν σε δύσκολα χρόνια στην πλατιά μάζα του κόσμου. Τη σκηνοθετική επιμέλεια ανέλαβε ο Άρης Τριανταφύλλου, τη δημοσιογραφική έρευνα οι Λεωνίδας Βατικιώτης και Απόστολος Φωτιάδης, ενώ υπεύθυνος παραγωγής είναι ο Θάνος Τσάντας. Την μουσική έγραψαν οι Ερμής Γεωργιάδης και το συγκρότημα Last Drive.

Ο Μανώλης Γλέζος δεν είναι πια ανάμεσά μας. Ο σπουδαίος αγωνιστής της "Αριστεράς" άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 98 ετών σκορπώντας θλίψη και συγκίνηση στους περισσότερους Έλληνες. Το όνομα Γλέζος έγινε γνωστό σε ολόκληρο τον κόσμο, καθώς ήταν αυτός που μαζί με τον Λάκη Σάντα κατέβασαν τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη (30 Μάη του 1941). Προσωπικότητες όπως ο Πικάσο κι ο Ντε Γκολ έκαναν αγώνα κατά της θανατικής καταδίκης που του επιβλήθηκε αργότερα. Ανατρέχουμε στο ντοκιμαντέρ του Ανδρέα Χατζηπατέρα, που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο 20ο Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης και προσπαθούμε να πούμε δύο πράγματα για αυτήν την τεράστια προσωπικότητα.

Το πρόβλημα της μη επιδότησης του μεγαλύτερου ποσοστού των μουσικών και γενικότερα των καλλιτεχνών ανά την Ελλάδα, σε αυτήν την τόσο δύσκολη περίοδο αναδεικνύει ο Σύλλογος Μουσικών Βορείου Ελλάδας με επιστολή του προς τα αρμόδια υπουργεία. Η πρωτοβουλία του Συλλόγου Μουσικών Βορείου Ελλάδος, η οποία έχει ξεκινήσει τις τελευταίες μέρες, βρίσκει, όπως αναφέρεται, γόνιμο έδαφος μεταξύ καλλιτεχνών και δημιουργών.

Κάτι ανάμεσα σε ταινία μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ αποτελεί το "Road to Guantanamo" των Μάικλ Γουιντερμπότομ και Ματ Γουάιτκρος. Αργυρή Άρκτος Σκηνοθεσίας στο 56ο Φεστιβάλ του Βερολίνου για ένα πόνημα ρεαλιστικό που αγγίζει την πραγματική έκβαση των γεγονότων και τις φρικαλεότητες των αμερικανικών στρατευμάτων απέναντι σε αμάχους που συνελήφθησαν στο Αφγανιστάν. Έχει προηγηθεί η επίθεση στους Δίδυμους Πύργους το 2001, που "νομιμοποιεί" ηθικά ως αντίποινα απέναντι στους τρομοκράτες τους βομβαρδισμούς της Βαγδάτης στο Ιράκ και την απόβαση στην Μέση Ανατολή, ώστε να βρεθεί άμεσα ο Οσάμα Μπιν Λάντεν.

(κείμενο του Κώστα Δεσποινιάδη στη μνήμη του θεσσαλονικιού εκδότη Νίκου Κατσάνου που έφυγε πριν λίγες μέρες από κοντά μας. Η φωτογραφία είναι επίσης του Κ. Δεσποινιάδη)

Σκηνή 1η

Η έκφραση "μεγάλη καρδιά" είχε από την αρχαιότητα θετική σημασία. Έκρυβε μέσα της αλληλεγγύη, βοήθεια, φιλότιμο, υπομονή και ανιδιοτελή διάθεση προσφοράς. Κάτι ανάλογο συναντάμε στην ταινία, "Virgin Mountain"(2015) του Ντράγκουρ Κάρι από την Ισλανδία. Μία μικρή, αλλά ανερχόμενη χώρα της Ευρώπης που μας πρόσφερε τα τελευταία χρόνια έργα όπως το "Κάτω από το δέντρο", το "Winter Brothers" και φέτος το "Μια λευκή, λευκή ημέρα", που κέρδισαν αρκετά βραβεία σε Φεστιβάλ του κόσμου.

«Ονειρεύτηκα άλλον κόσμο» είναι ο τίτλος ενός νέου τραγουδιού που μας χαρίζει ο Manu Chao, στο οποίο περιγράφει όλα αυτά που ονειρεύτηκε την περίοδο αυτή του κατ`οίκον περιορισμού, μια συνθήκη δύσκολη για τους ανθρώπους όλου του κόσμου.

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης συνεχίζει τις δράσεις που μας κρατούν δημιουργικούς και κοντά στο ελληνικό σινεμά, σε αυτή την πρωτόγνωρη συνθήκη που βιώνουμε. Τις επόμενες μέρες θα προβληθούν δωρεάν για το κοινό, μικρού μήκους ταινίες που υπογράφουν οι σκηνοθέτες οι οποίοι συμμετείχαν στην ενότητα «Meet the Future» του 60ού Φεστιβάλ, τον Νοέμβριο του 2019.

Ανατρέχουμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα και ταυτόχρονα τη δέουσα προσοχή που του πρέπει στο έργο του κορυφαίου Ιρανού σκηνοθέτη Άμπας Κιαροστάμι. Γεννήθηκε το καλοκαίρι του 1940 στην Τεχεράνη. Το 1967 θεμελίωσε το ίδρυμα για την Πνευματική ανάπτυξη παιδιών και νέων. Υπήρξε ο εγκέφαλος, ο οδηγός του ρεύματος του νέου ιρανικού σινεμά. Το έργο του, "Πού είναι το σπίτι του φίλου μου" (1987), τον καταξίωσε στον Δυτικό κόσμο κι αποτελεί το πρώτο μέρος της τριλογίας του Κόκερ (ακολούθησαν τα "κι η ζωή συνεχίζεται (1992) και "Μέσα στους Ελαιώνες" (1994). Θεωρείται ίσως ο σημαντικότερος σκηνοθέτης της δεκαετίας του 90΄. Έφυγε άδικα από τη ζωή το καλοκαίρι (και πάλι) του 2016 στο Παρίσι νικημένος από την επάρατη νόσο.

Pages