Θεέ μου τι σου κάναμε; (2)

Πριν από πέντε καλοκαίρια το "Θεέ μου τι σου κάναμε; " ήρθε να ταράξει τα νερά του θερινού σινεμά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Μία παραγωγή που σκόρπισε άφθονο γέλιο και καταξίωσε σε μεγάλο βαθμό τον Κριστιάν Κλαβιέ ως κορυφαίο κωμικό ηθοποιό. Χαρακτηριστικό το γεγονός, ότι την ταινία παρακολούθησαν μονάχα στους γαλλικούς κινηματογράφους 12.500.000 (!) άνθρωποι. Μετά την Αποβίβαση και το Βρε Καλώς τους, ο Φιλίπ Ντε Σοβερόν σε συνεργασία με τον Γκι Λοράν επιστρέφει και συνεχίζει την ιστορία από εκεί ακριβώς που την άφησε ...

Γράφει ο Μίλτος Τόσκας

 Ο Κλοντ έχει αποδεχθεί την πολυπολιτισμικότητα της οικογένειας του κι έρχεται η ώρα να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα τους γαμπρούς του. Ένας Εβραίος αποτυχημένος επιχειρηματίας, ένας Άραβας δικηγόρος που αναλώνεται σε καθημερινές υποθέσεις, ένας φοβικός Κινέζος, μάλλον όμως ο πιο συνειδητοποιημένος απ’ όλους κι ένας ονειροπόλος Ιβοριανός ηθοποιός αποφασίζουν να συνεργαστούν για να αλλάξουν την τύχη τους. Πόσο εύκολο είναι όμως να ενώσεις τόσο διαφορετικές κουλτούρες, να παρακάμψεις τα εμπόδια και να συνεργαστείς;

Από την άλλη η ώρα της σύνταξης έφτασε. Ο κ. Βερνέιγ όμως είναι ένας άνθρωπος γεμάτος ενέργεια, αγάπη για την ιστορία και την έρευνα. Είναι αποφασισμένος να μη χάσει χρόνο και να είναι όσο το δυνατόν πιο εποικοδομητικός κάθε ώρα, κάθε στιγμή. Δε χάνει χρόνο κι οργανώνει το γραφείο του. Παράδειγμα για κάθε άνθρωπο της ηλικίας του. Θέλει να διαβάσει, να μελετήσει ενδελεχώς, να γράψει και να αφήσει ένα έργο παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές.

Στη Γαλλία, στο Παρίσι, την Πόλη του Φωτός, αλλά και των Κίτρινων Γιλέκων, στην Ευρώπη της προσφυγικής κρίσης ο σκηνοθέτης έρχεται να δώσει απαντήσεις με μία κοινωνική κωμωδία γεμάτη προεκτάσεις κι αντιθέσεις. Με πικρό χιούμορ, με σαφείς αιχμές για τους ντόπιους που δυσκολεύονται να συμβιβαστούν με το ρεύμα της εποχής. Κι όπως σοφά ακούγεται μία χώρα πρέπει να αλλάξει λαό κι όχι Πρόεδρο κι όχι Κυβέρνηση. Τι γράφω όμως μετεκλογικές ημέρες;

"Ένας παράδεισος με κατοίκους που νομίζουν ότι μένουν στην κόλαση ". Σε αυτό ακριβώς το αδιέξοδο έχουμε περιέλθει. Και τώρα επιβάλλετε να σηκώσουμε μία ηθική ασπίδα αλληλεγγύης, να αποδράσουμε για να κερδίσουμε τη ζωή. Όλοι μαζί.  Αυτή είναι η αρχή για να νικήσουμε τα ταμπού, τα στερεότυπα, τις προκαταλήψεις, το μαύρο. Η αγάπη δεν έχει όρια κι είναι η μοναδική που αμβλύνει τα χάσματα σε μία πολύ δύσκολη εποχή. Και μόνο με όπλο αυτήν, ο ουρανός θα γίνει πιο γαλανός ...