Για το πώς σκεφτόμασταν τα πράγματα στην αρχή της χρονιάς, οι γερμανικές εκλογές στις 24 Σεπτεμβρίου θα ήταν κορύφωση μιας τριλογίας εκλογικών θρίλερ στην Ευρώπη, μετά το ολλανδικό και το γαλλικό. Τέλη Ιούλη πια, με τον Ρούτε και τον Μακρόν να έχουν νικήσει τους Βίλντερς και Λεπέν, οι ειδήσεις από τη Γερμανία ξεκινούν με μια «λάουντζ» πινελιά: τις διακοπές της Άγκελα Μέρκελ, δύο μόλις μήνες πριν τη μάχη με το SPD. Η λέξη «μάχη» είναι, βεβαίως, τρόπος του λέγειν.

Η ανατροπή των αξιών μετά το ‘89-‘93 και η τωρινή ασταθής, λόγω κρίσης, ηγεμονία των αξιών της δεξιάς

Τα 43 χρόνια από την πτώση της χούντας είναι ασφαλώς αρκετά ώστε οι άνθρωποι που είναι σε θέση, λόγω ηλικίας, να έχουν άμεσα και επεξεργασμένα βιώματα από την περίοδο που ξεκίνησε από τότε να έχουν λιγοστέψει απειλητικά. Έτσι εύκολα μπορούν να γίνονται αναφορές στην μεταπολιτευτική περίοδο με βάση ανομολόγητες σκοπιμότητες.

Ύστερα από την τραγελαφική εικόνα που παρουσίασε για άλλη μια φορά η δημοσιογραφία των κυρίαρχων ΜΜΕ αναπαράγoντας στοιχεία από χιουμοριστικό κείμενο στο Βατράχι, ο ΒΗΜΑτοδότης αποφάσισε να ζητήσει συγγνώμη, με ένα κείμενο που πιστεύουμε ότι περιλαμβάνει περισσότερα προβλήματα από όσα επιχειρεί να λύσει.

Ήρθε, λοιπόν, και η πολυαναμενόμενη έκθεση του ΔΝΤ για το ελληνικό χρέος. Και, όπως ήταν απολύτως λογικό, το χρέος της Ελλάδας χαρακτηρίζεται εξαιρετικά μη-βιώσιμο. Η κυβέρνηση στραβομουτσούνιασε για άλλη μια φορά στο μέτρο που έχει η ίδια αφομοιώσει την ιδέα πως η «ολοκλήρωση του προγράμματος», η περάτωση της «δημοσιονομικής προσαρμογής» και η πλήρης εφαρμογή των «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» αποτελεί λύση στο ελληνικό πρόβλημα. Με άλλα λόγια έχει αφομοιώσει την άποψη, όπως και οι σαμαροβενιζέλοι πριν από αυτήν, πως η μνημονιακή πολιτική είναι αποτελεσματική, έστω κι αν έχει άδικες πλευρές (sic).

Κράτα καλά τη βάρδιά σου
– κανείς δεν ξέρει πόσο θα βαστάξει – Ωσότου
να πάρει να φυσήξει μια αλλαξοκαιριά
και να λυθούν οι κόμποι των ματιών σου
[…] και να χυμήξει μες στο φως η πλώρη του μετώπου σου
[…] Κράτα καλά τη βάρδια
Η ζωή είναι κερδισμένη θυσία.

Βύρων Λεοντάρης, «Πρελούντια στη ζωή», Γενική αίσθηση

Κάποιοι συμπατριώτες μας δεν είδαν τον τελικό του «Survivor» στην τηλεόραση, όπως δεν είδαν τον τελικό της Eurovision, όπως δεν βλέπουν τα μεγάλα ντέρμπι ή τη ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση άλλης μια κρίσιμης συνεδρίαση της Βουλής για άλλη μια δέσμη μνημονιακών μέτρων. Οχι γιατί δεν ήθελαν, αλλά γιατί δεν μπορούσαν.

Απόψε, για δεύτερη νύχτα στη σειρά, περίπου 20.000 αστυνομικοί οπλισμένοι με την καλύτερη τεχνολογία ελέγχου του πλήθους που μπορεί να αγοράσει κανείς με λεφτά, έχασε τελείως τον έλεγχο του κέντρου του Αμβούργου. Η χθεσινή νύχτα ήταν αρκετά άγρια, με συγκρούσεις και αποκεντρωμένες επιθέσεις να συνεχίζονται αρκετά μετά την ανατολή του ηλίου. Απόψε αναγκάστηκαν να αποσυρθούν εντελώς από τη γειτονιά Σάντσε για αρκετές ώρες, καθώς οδοφράγματα φλέγονταν στις διασταυρώσεις και χιλιάδες άνθρωποι κάθε κοινωνικής προέλευσης χαίρονταν με την ψυχή τους μία ζώνη χωρίς αστυνομία. Τώρα ο δήμαρχος που κάλεσε τους G20 στο Αμβούργο ζητά να τεθεί τέλος στη βία που ο ίδιος ξεκίνησε.

Η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας για την υπεράσπιση του πρώην Στρατοπέδου Παύλου Μελά, με αφορμή την ψήφιση της σύμβασης παραχώρησης από το Δημοτικό Συμβούλιο Παύλου Μελά. Η ανακοίνωση αποτελεί και την τοποθέτηση του εκπροσώπου της Πρωτοβουλίας και Περιφερειακού Συμβούλου Κεντρικής Μακεδονίας, Γιώργου Θεοδωρόπουλου, στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου:

Τέτοιες μέρες, δυο χρόνια πριν, βρισκόμαστε στο μεσοδιάστημα μεταξύ της προκήρυξης του δημοψηφίσματος και της διεξαγωγής του, στις 5 Ιουλίου του 2015. Όλοι, κι εμείς κι αυτοί, ξέρουμε καλά τι έγινε τότε. Και οι «παραμένοντες» το ξέρουν καλά. 

Αρκετοί δε από τους εξέχοντες παραμένοντες έχουν μια παράξενη –παράξενα βιωματική- σχέση με το γεγονός, στο μέτρο που πολύ κρύφτηκαν εκείνη τη βδομάδα. Οι λαλιστότατοι των μέσων είχαν καταστεί πραγματικά αόρατοι. Πολλοί, μάλιστα, λειτουργούσαν από, κι εγώ δεν ξέρω ποια παρασκήνια, προκειμένου να ακυρώσουν τη δυναμική του όχι. Έμοιασε να τρόμαξαν περισσότερο και από τους ρητά μενουμευρωπαίους. 

Pages