Στην τελική ευθεία για τις εκλογές για ακόμα μια φορά η οδική ασφάλεια, τα τροχαία εγκλήματα και τα δικαιώματα των θυμάτων απουσιάζουν παντελώς από την δημόσια συζήτηση.

Κατ’ αρχάς να εξηγήσουμε τι είναι λεξάριθμος για τους αδαείς αναγνώστες. Οι πάνσοφοι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν κι ως αριθμούς τα γράμματα του αλφαβήτου. Έτσι κάθε λέξη έχει και μια αριθμητική αξία. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!!

Στην αφιέρωση της συλλογής μικρο-διηγημάτων της Γιώτας Τεμπρίδου Διαδοχικές ασυνέχειες (Ακυβέρνητες Πολιτείες, 2018) διαβάζουμε: «Για τη ζωή μου / που όλο ρωτάει να / βρει πώς γίνεται». Θα προσπαθήσω λοιπόν να δω τι συμβαίνει σ’ αυτά τα διηγήματα, αλλά κυρίως πώς γίνεται: τους τρόπους που υπάρχουν και συνομιλούν, και κάποτε τις εκτροπές ή τις μεταστροφές τους.

Δεδομένης της επικαιρότητας που έχει αποκτήσει το κομμα Βαρουφάκη, παράδειγμα συλλογικότητας και αμεσοδημοκρατίας, ως γνωστόν, νομίζω πως η αναδημοσίευση από την Εφσυν της 8ης Μαρτίου 2018 του κειμένου που ακολουθεί έχει κάποια αξία. (Χ.Λ.)

To 1995, στην Αθήνα, νεαρός που οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα, και είχε κάνει χρήση οινοπνευματωδών ποτών προκάλεσε δύο θανατηφόρες τροχαίες συγκρούσεις μέσα σε έξη μήνες.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το σκίτσο του Τάσου Αναστασίου συνοψίζει με τον καλύτερο τρόπο το τελικό (;) αποτέλεσμα όλων όσων ζήσαμε τα τελευταία χρόνια. Η «κυβέρνηση της αριστεράς», αφού «έσωσε τη χώρα», την παραδίδει στους θατσερικούς κανίβαλους –ευτυχώς, σωσμένη.

Στον υπαρκτό νεοφιλελευθερισμό, τα μεγάλα έργα ΑΠΕ και η ανάπτυξη του δικτύου και των μεγάλων μονάδων ηλεκτροπαραγωγής γίνονται κατά κανόνα με τρόπο και προτεραιότητες που προκαλούν εύλογες αντιδράσεις.

Pages