• 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Αφιέρωμα με το βλέμμα του Τζον Μπέρτζερ

    «Ποτέ δεν κοιτάμε μόνο ένα πράγμα, κοιτάμε πάντα τη σχέση ανάμεσα στα πράγματα και τον εαυτό μας».

    «Το κοιτάζειν αποτελεί μια πράξη επιλογής».

  • Η «Σχεδία» στο δρόμο για το βυσσινόκηπο

    Βρίσκουμε το δρόμο για το βυσσινόκηπο, έχοντας συνοδοιπόρους και αρωγούς συνανθρώπους μας με αυτισμό, παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής για την Τένεδο, περνώντας από το χάος στα γηρατιά, μπαίνουμε στις κινηματογραφικές αίθουσες για να δούμε το Trainspotting 2, συνεχίζουμε το ταξίδι των κοινωνικών επιπτώσεων, παίρνουμε γεύση από ένα γλυκό σκάνδαλο, φέρνουμε στο φως μια άγνωστη γενοκτονία, διαβάζουμε την ιστορία πίσω από μια μικρή αγγελία. Αυτά και άλλα πολλά μόνο στη «σχεδία» Μαρτίου 2017 (τεύχος #46). Από την Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου στους δρόμους της πόλης. 

  • ΔΑΣ: Ποινικοποιούν τους εργατικούς αγώνες

    «Με μια προειλημμένη απόφαση, όπως φάνηκε στη διαδικασία της δίκης, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, στις 20/2, έκρινε ένοχο τον πρώην πρόεδρο του ΣΕΔΘ, συνάδελφο Ηλία Μανουσαρίδη (σήμερα συνταξιούχο), επιβάλλοντάς του ποινή φυλάκισης πέντε μηνών με αναστολή. Στην ποινή θα ασκηθεί έφεση» τονίζει σε ανακοίνωση της η Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία, που εντάσσεται στις δυνάμεις του ΠΑΜΕ Θεσσαλονίκης.

  • #Eurogroup: Λίγα μέτρα παραπάνω, χαρά στο πράμα

    Δύο χρόνια μετά την 20η Φεβρουαρίου του 2015 με τον Βαρουφάκη ήρθε η 20η Φεβρουαρίου 2017 με τον Τσακαλώτο. Οι κυβερνώντες πανηγυρίζουν για το ότι δε θα ληφθούν μέτρα ενώ ο Ντάισελμπλουμ και το ΔΝΤ για το ότι θα ληφθούν. Οι μεν λένε έκλεισε η συμφωνία, οι δε λένε δεν έκλεισε η συμφωνία. Το «τέλος στη λιτότητα και 100.000 θέσεις εργασίας» θα πείτε είναι λιγότερο πιστευτό από το «η ελληνική κυβέρνηση χρειάζεται να κάνει μεταρρυθμίσεις για να εξασφαλιστεί η δημοσιονομική σταθερότητα».

  • Προοδευτικός νεοφιλελευθερισμός: Μια συνταγή που απέτυχε

    «Οι άνθρωποι», γράφει ο Φίλιπ Ροθ στο Αμερικανικό ειδύλλιο, «σκέφτονται συνήθως την Ιστορία στη μακρά διάρκεια· στην πραγματικότητα, όμως, η Ιστορία είναι κάτι πολύ ξαφνικό». Ξεκομμένη από τη μακρά διάρκεια, η άνοδος του Ντόναλντ Τραμπ είναι βεβαίως ακατανόητη. Το πόσο γρήγορα, όμως, πάνε όλα από τον περασμένο Νοέμβρη, από την εξ ορισμού «ιστορική» δηλαδή εκλογή του, συνεχίζει να ξαφνιάζει.

  • Ένα σχόλιο για το Γκιακ

    Η θεατρική διασκευή του ξεχωριστού λογοτεχνήματος του Δ. Παπαμάρκου, παρουσιάστηκε το βράδυ του Σαββάτου 18/2 στο Μικρό της Μονής Λαζαριστών από το ΚΘΒΕ σε σκηνοθεσία της Γ. Μαυραγάνη. Διαβάζοντας το ΓΚΙΑΚ είχα μείνει έκπληκτη από την ευφυώς απλοϊκή  αποτύπωση τόσο «μεγάλων» ζητημάτων που πραγματεύονται την ίδια την ανθρώπινη φύση, σε ένα κουβάρι ιστοριών που ξετυλίγονται μέσα από αφηγήσεις επιζώντων στρατιωτών από το Μικρασιατικό πόλεμο.

  • Αδράνεια και κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Του Μανόλη Ντουντουνάκη

    Ανέκαθεν, ο χώρος της ανανεωτικής – ριζοσπαστικής Αριστεράς, ανήκε στο προοδευτικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και παρά το μικρό του αριθμητικό μέγεθος, μπόλιασε με επιτυχία την ελληνική κοινωνία με ιδέες όπως η Ευρώπη των εργαζομένων, τα κινήματα, η πολιτική των συνεργασιών, της απλής αναλογικής, της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κλπ.

  • Μαζικό «ναι» στους πρόσφυγες από τη Βαρκελώνη

    Εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές πήραν μέρος σε διαδήλωση στη Βαρκελώνη, ζητώντας από την ηγεσία της χώρας να εντείνει τις προσπάθειές της προκειμένου να φιλοξενήσει πρόσφυγες από εμπόλεμες περιοχές, όπως έχει δεσμευθεί να το κάνει από το 2015. Σημειώνεται ότι η χώρα έχει υποδεχθεί μόλις 1.100 πρόσφυγες ενώ έχει δεσμευθεί να φιλοξενήσει 17.337  άτομα: 15.888 από τους καταυλισμούς στην Ιταλία και την Ελλάδα, καθώς και 1.449 από την Τουρκία και τη Λιβύη.